Een leerzame wandeling.

Sinds drie jaar heb ik een hond en kom ik meer en meer in de natuur. Natuurlijk want mijn kilometervreter wandelt maar wat graag. Naast het gezellig samen op pad zijn zie ik ook steeds meer. De kleine dingen waar ik eerder zo aan voorbij liep. Zo liepen we deze week over de Holtenbroekerdijk en ik zag het schattigste paarse plantje dat in de regel al snel als onkruid weggezet zou worden, aan het maaibeleid af te lezen. Ik ging even door de knieën en was geraakt door de schoonheid ervan. In mijn nieuwsgierigheid wilde ik weten hoe het schattige plantje heet. Goed, camera erbij, foto maken en opzoeken met google lens. Hoe handig is die functie zeg. Al zittend in de berm begon ik erover te lezen. Het blijkt de wegenwachter te zijn, oftewel, de wilde chicorei.

Hé, chocorei, dat zegt mij iets. Dus maar eens verder googelen. En ja hoor, van oudsher werd de wortel van chicorei gemalen en gebruikt als vervanger van koffie. Het blijkt nog goed te zijn voor gal en lever ook. Dat klinkt interessant. Nog maar eens verder lezen. De wilde chicorei blijkt eetbaar te zijn, de bladeren en de bloem wel te verstaan. Ook de wortel, die wat bitter van smaak is, kun je gebruiken in je warme maaltijd. Want met het wokken ervan wordt de smaak milder.

Op een zeker moment heeft iemand bedacht dat chicorei veredeld kon worden. En zo ontstond, verrassing, de huidige witlof. Moeder natuur, wat heb je toch veel te bieden. Zomaar langs de kant van een pad.