Toen mijn zoon kleuter was, gingen we regelmatig samen
naar de markt. Die stond vol met stoffenkramen – van het
pleintje voor wat nu de Ierse Pub is, door de Sassenstraat
tot het plein voor het stadhuis. Vooraf zocht hij kleertjes
uit in de Knippie: die broek en dan met extra zakken en
een bandje om de enkels met een drukknoop – die bloes,
maar dan wijder met leuke knoopjes en een pas van een
andere kleur. Hij wist al vroeg wat hij leuk vond.
Ik haalde hem vrijdag tussen de middag van school, samen stofjes uitzoeken en
’s maandags kon hij zijn nieuwe outfit aan. We genoten daar samen van.
Inmiddels is de markt gekrompen tot een paar kraampjes. Logisch, want doordat
de veemarkt gesloten is, komen er minder klanten van buiten en de prijs van
kant en klare kleding is nu veel lager dan vroeger. Vaak zelfs lager dan de prijs
van stof aan de meter. Het zelfde geldt trouwens ook voor breigaren…. Kleding
zelf maken loont financiëel niet meer, zeker niet als je de tijd die je er mee bezig
bent meerekent.
Kinderen verslijten hun kleding niet voor ze er uit gegroeid zijn. Op de
Weggeefhoek op facebook en in weggeefwinkels, zoals de Blauwe Schuur in de
Molenweg kun je o.a. kinderkleding gratis krijgen. Ook zijn er regelmatig gratis
markten, zoals in de Nooterhof of het weggeeffeest in het Azaleapark.
Bij de kringloopwinkels koop je goede kleding
voor minder dan de helft van de nieuwprijs.
Andere knoopjes er op, de zoom anders maken
of een bandje er aan en je hebt weer iets
eigens. Voor ideeën raad ik je b.v. dit boekje
aan: te leen in de Stadkamer.
Waarom ik dan nog steeds zelf mijn kleding
maak? Omdat wat ik wil dragen, vaak niet in de
mode is (en daardoor heel duur is.) Omdat ik
nog steeds die grote extra zakken op mijn broek wil. Omdat ik het gewoon leuk
vind om te doen. En ik ben niet de enige. Kijk maar eens hoeveel mensen op een
Stoffenspektakel af komen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *